გილოცავთ ღვთისმშობლის მიძინების დღესასწაულს!




















კითხვა: როგორ უყურებს ეკლესია გლოვის ტანსაცმლის დიდი ხნით ტარებას?
პასუხი: ეკლესია ყველაფერში ზომიერებისკენ მოგვიწოდებს. ბუნებრივია, როცა ადამიანი ახლობლის გარდაცვალებას გლოვობს, მაგრამ ზედმეტი გლოვით
. . .









 

სააღდგომო ეპ?სტოლე უწმ?დეს?სა და უნეტარეს?ს, სრულ?ად საქართველოს კათოლ?კოს-პატრ?არქ?ს ?ლ?ა II

2009-04-18

"ქმნა მართლ?სა სამართლ?სა ხესა შე?ქმს ხმელსა ნედლად" (რუსთაველ?)

ყოვლადსამღვდელონო მღვდელმთავარნო, ღ?რსნო მოძღვარნო, დ?აკონნო, ბერ-მონოზონნო, ყოველნო საერო დასნო, მკვ?დრნო საქართველო?სა და დროებ?თ ჩვენ? ქვეყნ?ს საზღვრებს გარეთ მცხოვრებო ჩვენო ძვ?რფასო თანამემამულენო!

ქრ?სტე აღდგა!
ეს ს?ტყვებ? პ?რველად ანგელოზმა ახარა კვ?რას, გამთენ??სას, საფლავთან მ?სულ მენელსაცხებლე დედებს;

ქრ?სტე აღდგა!
ს?ხარულ?თ გაოგნებულმა დედებმა ამცნეს მოც?ქულებს;
ქრ?სტე აღდგა!
ეს სასწაულ? სასწაულთ შორ?ს მოჰფ?ნეს მოც?ქულებმა მთელ მსოფლ?ოს; და ჩვენც, არა მ?წ?ერ? ს?ხარულ?თ აღვს?ლნ?, ყველას გასაგონად ვხმობთ: ქრ?სტე აღდგა! ჭეშმარ?ტად აღდგა!

- მაგრამ რა არ?ს მ?ზეზ? ჩვენ? ზე?მ?სა?
- ?ს, რომ ს?კვდ?ლ? განქარდა და ბჭენ? ჯოჯოხეთ?სა შე?მუსრა; რომ დამთავრდა გარდაცვლ?ლთა მარად?ულ? ს?კვდ?ლ?ს ტყვეობაშ? ყოფნა და ქრ?სტეს ყველა ჭეშმარ?ტ მად?დებელს ცხონებ?ს შესაძლებლობა მ?ეცა.

ამ?ტომაც ამ?ერ?დან აღარ გვეშ?ნ?ა ს?კვდ?ლ?სა, ვ?ც?თ რა, რომ მოვალს ჟამ?, როდესაც სხვა მართლმორწმუნე მ?ცვალებულთა მსგავსად ჩვენც აღვდგებ?თ საფლავ?დან, რათა აღარასოდეს მოვკვდეთ.

მავან? ?ტყვ?ს: როგორ აღდგებ?ან მკვდარნ?? - პავლე მოც?ქულ? მას ასე პასუხობს: `განა არ ?ც? უგუნურო, რასაც შენ თესავ, ვერ ?ცოცხლებს თუკ? არ მოკვდა? ასევე მკვდართა აღდგომ?სასაც: ?თესება ხრწნ?ლებაშ?, აღდგება უხრწნელებაშ?; ?თესება დამც?რებაშ?, აღდგება დ?დებაშ?, ?თესება უძლურებაშ?, აღდგება ძლ?ერებაშ?, ?თესება სხეულ? მშვ?ნვ?ერ?, აღდგება სხეულ? სულ?ერ? (1 გალატ. 15, 35-36, 42-44).

ასე რომ, აღდგომ?ს დღესასწაულ? ნათელ? დადასტურებაა მომავალშ? ჩვენ? მკვდრეთ?თ აღდგომ?საც და განღმრთობ?საც.

უნდა ვ?ცოდეთ, რომ მართალთა სულებ?ს სავანეს ეწოდება ზეც?ურ? ანუ მოზე?მე ეკლეს?ა, ხოლო დედამ?წაზე არსებულ მართლმად?დებელ მორწმუნეთა კრებულს - მებრძოლ? ეკლეს?ა.

მოზე?მე და მებრძოლ? ეკლეს?ა, ეს არ?ს ორ? ნაწ?ლ? ქრ?სტეს ერთ?ან? სხეულ?სა, რომელ?ც ერთმანეთთანაა დაკავშ?რებულ? და ამასთან, მ?ს? ღვთაებრ?ვ? მადლ?თ არ?ს მოცულ? და გაერთ?ანებულ?.

გარდაცვლ?ლთა სულებთან ჩვენ ლოცვ?თ? ურთ?ერთობა გვაქვს; ასევე მართალთა სულნ?ც უფლ?ს წ?ნაშე აგრძელებენ მოღვაწეობას და მ?წ?ერ? მებრძოლ? ეკლეს??ს და მ?ს? წევრებ?ს შემწენ? და ღვთ?ს წ?ნაშე მეოხნ? არ?ან. ყოვლადწმ?და სამებასთან ყველაზე ახლომდგომ? და მთელ? კაცობრ?ობ?სათვ?ს ყველაზე დ?დ? შუამდგომელ? ყოვლადწმ?და ღვთ?სმშობელ?ა; ბედნ?ერ?ა ჩვენ? ერ?, რომ საქართველო მ?ს? განსაკუთრებულ? მფარველობ?ს ქვეშ ?მყოფება. სასუფეველ? ღვთ?სა ??ძულებ?ს, - გვასწავლ?ს მაცხოვარ?; ამ?ტომაცაა, რომ ადამ?ან?ს სურვ?ლს და მონდომებას გადამწყვეტ? მნ?შვნელობა აქვს; ასე ?ყო ეს ყოველთვ?ს.

გავ?ხსენოთ, ორმოც? წელ? დასჭ?რდა ებრაელ ერს აღთქმულ ქვეყანამდე მ?სვლ?სათვ?ს, თუმცა მათ ღმერთთან მოლაპარაკე მოსე და ს?წმ?ნდ?თ შემოს?ლ? აარონ? წ?ნამძღვრობდნენ.

დ?ახ, შრომ?სა და ღვაწლ?ს გარეშე ვერც უფლ?ს მ?ერ ბოძებულ მ?წაზე დაემკვ?დრა ძველ? აღთქმ?ს ?სრაელ? და ვერც სასუფეველს მო?პოვებს ახალ? აღთქმ?ს ნებ?სმ?ერ? ადამ?ან?, ვ?ნც არ უნდა ?ყოს ?გ?.

ჩვენ ვამბობთ: ჩვენთან არს ღმერთ? და ეს ჭეშმარ?ტად ასეა, მაგრამ ?მ?სათვ?ს, რომ ჩვენც ვ?ყოთ ღმერთთან, საჭ?როა სწორად ცხოვრება. ჩვენ ვამბობთ: ?ვერ?ა ყოვლადწმ?ნდა ღვთ?სმშობლ?ს წ?ლხვედრ?ა, მაგრამ ეს წ?ლხვდომ?ლობა რომ ჩვენს დროშ?ც გამოვლ?ნდეს, საჭ?როა შესაბამ?ს? სულ?ერ? ნაბ?ჯებ?ს გადადგმა.

ებრაელებ?ც ამაყობდნენ და მაცხოვრ?ს წ?ნაშეც ?ქადოდნენ, რომ აბრაამ?ს შთამომავალნ? ?ყვნენ. ?ესო ქრ?სტემ კ? უპასუხა, რომ აბრაამ?ს და წ?ნასწარმეტყველთა შვ?ლობა მათ? საქმეებ?ს აღსრულებაშ?, ანუ სწორად ცხოვრებაშ? მდგომარეობს და არა მხოლოდ გენეტ?კურ ნათესაობაშ?, რადგან ამ წ?ნასწარმეტყველთა მკვლელებ?ც აბრაამ?ს შთამომავალნ? ?ყვნენ.

როგორ უნდა მ?ვხვდეთ, სწორად ვცხოვრობთ თუ არა? ადამ?ანს უნდა ქონდეს რეალურ? შეგრძნება ?მ?სა, რომ ?ს არ?ს მართალ? სამშობლოს, მოყვას?სა და თვ?თ თავ?ს? მტრებ?ს წ?ნაშეც;

რაც შეეხება ღმერთთან დამოკ?დებულებას, უფალთან მ?მართებაშ? მართალ? საერთოდ არავ?ნაა, რადგან ცოდვ?სგან თავ?სუფალნ? არც წმ?ნდანებ?ა; ესა თუ ?ს პ?როვნება ოდენ ჭეშმარ?ტ? ს?ნანულ?თა და ღვთ?ს მოწყალებ?თ განმართლდება. დ?ახ, მხოლოდ გულწრფელ? ს?ნანულ?თა და აღსარებ?თ შევძლებთ, აღვხოცოთ ჩვენ? შეცოდებან? და მ?ვაღწ?ოთ ?მ მდგომარეობას, რომლ?ს შესახებაც დავ?თ წ?ნასწარმეტყველ? ბრძანებს: `ნეტარ არს რომელსა არა შეერაცხა ცოდვებ?~ (ფს).

უფალთან ჩვენ? დამოკ?დებულება, მართალ?ა, ?ნდ?ვ?დუალურ?ა, მაგრამ საზოგადოებ?სთვ?ს ყოველთვ?ს დ?დ? მნ?შვნელობა ქონდა და კვლავაც აქვს ხელ?სუფალთა რწმენას ან ურწმუნოებას.

ამ?ს მაგალ?თად ჩვენ? ?სტორ??ს ერთ-ერთ? რთულ? მონაკვეთ? მ?ნდა შეგახსენოთ, კერძოდ, XVII საუკუნე, როცა ერთმანეთ?ს ახლო ნათესავ? ორ? ქართველ? მეფე, - როსტომ ხან? და თე?მურაზ I, - მოღვაწეობდნენ.

როსტომმა ქრ?სტ?ანობა უარჰყო; თავ?ს გარშემოც ასეთნ? შემო?კრ?ბა და უზნეოდ მცხოვრებს სურდა, ხალხ?ც მასავ?თ გადაგვარებულ?ყო. მ?ს დროს `გამრავლდა ს?ძვა და არაწმ?დება, ცოდვა ?გ? სოდომ-გომორულ? და დედათა თანა-აღრევა...~ ამასთან, ვ?ნც ასე ?ქცეოდა, მეფ?სგან დაფასებულ? ?ყო, ხოლო ს?მართლ?სმომქმედნ?, ცოდვ?სმოძულენ? და წრფელნ? გულ?თა, ?ჩაგრებოდნენ (ქართლ?ს ცხოვრება).

როსტომ ხან?ს 26 წლ?ანმა ბატონობამ ქვეყანა სულ?ერ? დაღუპვ?ს პ?რამდე მ??ყვანა, მაგრამ ერმა დაძლ?ა ეს განსაცდელ?. ამ?ს? ხელშემწყობ? ერთ-ერთ? ფაქტორ? ?ს?ც ?ყო, რომ ამავე პერ?ოდშ? მეფობდა თე?მურაზ I, რომელმაც საოცარ? ცხოვრება განვლო.

ღვთ?სა და ქვეყნ?ს ერთგულებ?სთვ?ს მას შაჰ-აბასმა წამებ?თ მოუკლა დედა, - დ?დმოწამე ქეთევან დედოფალ?, ორ? მც?რეწლოვან? ყმაწვ?ლ? და ქალ?შვ?ლ?, ხოლო მესამე ვაჟ?, დავ?თ?, სამშობლოსთვ?ს ომს შეეწ?რა. მტერთაგან შევ?წროვებულ თე?მურაზს რამდენჯერმე მოუწ?ა თავ?ს? სამეფოს დატოვება, მაგრამ მარცხს არასოდეს ურ?გდებოდა; პ?რველ?ვე შესაძლებლობ?სამებრ ბრუნდებოდა და განახლებულ? ძალ?თ განაგრძობდა ს?ტყვ?თ და საქმ?თ ქვეყნ?ს მსახურებას.

ჭარმაგ? მეფე 71 წლ?ს ასაკშ? ბერად აღ?კვეცა. რჯულ?ს მტკ?ცე დამცველს ბოლო გამოცდ?ს ჩაბარება სპარსეთშ? მოუწ?ა, სადაც ქრ?სტეს აღმსარებლობ?სათვ?ს შე?პყრეს და ც?ხეშ? დაატყვევეს. აქ ?გ? მალევე გარდა?ცვალა.

რწმენ?სა და მამულ?სადმ? ერთგულებ?თ, ვაჟკაცობ?თა და ს?მტკ?ც?თ ?გ? ღვთ?სთვ?ს და ეროვნულ? მეობ?სათვ?ს გაუტეხელ? ბრძოლ?ს ს?მბოლოდ ?ქცა. ამ თვ?სებებ?ს გამო მას სან?მუშო მაგალ?თად მ??ჩნევდა არა მარტო მ?ს? ერთგულ? ხალხ?, არამედ შ?ნაურ? თუ გარეშე მტერ?ც. `თათრებსაც ბევრსა ერწმუნა, მ?ვლენ უნთებენ სანთელსა. . . მ?სებრ? სახელოვან? დედამ სხვა ვერავ?ნ შობოსა~, - წერს არჩ?ლ მეფე.

წარსულ? ?მ?ტომ გავ?ხსენეთ, რომ ?გ? გაკვეთ?ლ? უნდა ?ყოს ჩვენ? დღევანდელ?ლ და მომავალ? ცხოვრებ?სა და საქმ?ანობ?სათვ?ს.

ახლა განვ?ხ?ლოთ, თუ რას ნ?შნავს ქრ?სტ?ანულ? თვალსაზრ?ს?თ ადამ?ან?ს სწორ? დამოკ?დებულება სამშობლოსადმ?.

თ?თოეულ? ჩვენგან? უნდა ეცადოს გააკეთოს მაქს?მუმ? ?მ?სა, რ?ს? პასუხ?სმგებლობაც მას აკ?სრ?ა. ესაა მ?ს? მსახურება ქვეყნ?სადმ?. ყველაზე მეტ? უფლებებ? და პასუხ?სმგებლობა კ?, რა თქმა უნდა, ხელ?სუფალთ აქვთ. მათ ქვეყნ?ს ტერ?ტორ?ულ? უსაფრთხოებ?ს უზრუნველყოფასთან ერთად მოეთხოვებათ სულ?ერ? და ეროვნულ? ღ?რებულებებ?ს დაცვა და განვ?თარება. შემდეგ კ? - ხალხ?ს მატერ?ალურ კეთ?ლდღეობაზე ზრუნვა, რაც გულ?სხმობს სოც?ალურ-ეკონომ?კურ? პრობლემებ?ს მოგვარებას, ჯანდაცვ?ს ს?სტემ?ს უზრუნველყოფას, განათლებ?ს ხელშეწყობას და სხვა.

ქვეყნ?ს კეთ?ლდღეობა დ?დად არ?ს დამოკ?დებულ? მეზობელ სახელმწ?ფოებთან ურთ?ერთობაზეც. ჩვენ მათთან, აუც?ლებლად, უნდა გავაღრმავოთ კავშ?რ?, რ?ს წ?ნაპ?რობადაც უნდა ?ქცეს კულტურათა შორ?ს დ?ალოგ?; ერთმანეთ?ს სულ?ერ?, მეცნ?ერულ? და მატერ?ალურ? ფასეულობებ?ს წარმოჩენა ხელს შეუწყობს ჩვენს შორ?ს არსებულ? სხვა საკ?თხებ?ს გადაწყვეტასაც.

საერთოდ, სახელმწ?ფო უნდა განვ?თარდეს და მ?ს? ?დეოლოგ??ს განმსაზღვრელ? უნდა ?ყოს არა გარე გეო-პოლ?ტ?კურ? ფაქტორებ?, არამედ ეროვნულ? ?ნტერესებ?. ამ ?ნტერესებს უმნ?შვნელოვანესად უნდა მ??ჩნევდეს როგორც ხელ?სუფლება, ?სე პარტ?ებ?, არასამთავრობო ორგან?ზაც?ებ? და მასმედ?ა. ?გ?ვე ?თქმ?ს ჩვენს თ?თოეულ მოქალაქეზეც.

ჩვენ ჩვენ? მეობა უნდა დავ?ცვათ, რათა არ ვ?ქცეთ სხვათა მ?ზნებ?ს განხორც?ელებ?სათვ?ს ბრმა ?არაღად. ეს ნებ?სმ?ერ? სახელმწ?ფოს არსებობ?სა და განვ?თარებ?ს გარანტ?აა.

ზემოთჩამოთვლ?ლ ?ნსტ?ტუტებშ? ეროვნულ? მ?მართულებ?ს გაძლ?ერებ?სათვ?ს კ? საჭ?როა ქართულ? ბ?ზნეს-სექტორ?ს გაფართოება და შეძლებულ? საშუალო ფენ?ს შექმნა.

სამწუხაროდ კ?, ჩვენ? მოსახლეობ?ს აბსოლუტურ? უმრავლესობა, ობ?ექტურ? თუ სუბ?ექტურ? მ?ზეზებ?ს გამო, საარსებო მ?ნ?მუმზე და ს?ღარ?ბ?ს ზღვარს ქვემოთ ცხოვრობს; არადა საქართველოს დ?დ? პოტენც?ალ? აქვს ეკონომ?კ?ს და, მ?თუმეტეს, მც?რე და საშუალო ბ?ზნეს?ს აღორძ?ნებ?სათვ?ს. სხვაზე რომ არაფერ? ვთქვათ, ადრეც არაერთხელ აღვნ?შნეთ, რომ ეკოლოგ?ურად სუფთა სოფლ?ს მეურნეობ?ს ნაწარმ? თუ მათ? გადამუშავებ?თ მ?ღებულ? კვებ?ს პროდუქტებ? სერ?ოზულ შემოსავალს მოუტანს ქვეყანას, ოღონდ აუც?ლებელ?ა სახელმწ?ფოს მხრ?დან დახმარება სუბს?დ?ებ?ს და გრძელვად?ან? კრედ?ტებ?ს სახ?თ.

გვ?ნდა ხელ?სუფლებას ერთ? წ?ნადადებაც შევთავაზოთ: მოგეხსენებათ, მსოფლ?ო გლობალურ? კრ?ზ?ს? საკმაოდ მწვავედ შეეხო ქართულ ბ?ზნესს და საერთოდ მოსახლეობას. ბუნებრ?ვ?ა, აუც?ლებელ?ა, ქმედ?თ? ჩარევა, რათა თავ?დან ავ?ც?ლოთ სამუშაო ადგ?ლებ?ს შემდგომ? შემც?რებ?სა. 2009 წლ?დან სახელმწ?ფოს მ?ერ გადასახადებ?ს კლებ?სკენ გადადგმულ? ნაბ?ჯ? კარგ? ფაქტ? ?ყო, მაგრამ, ალბათ, უფრო შედეგ?ან? ?ქნება საგადასახადო ამნ?სტ??ს გამოცხადება, რომელ?ც საქართველოშ? მომქმედ ყველა ?ურ?დ?ულ და ფ?ზ?კურ პ?რს გაათავ?სუფლებს სანქც?ა-საურავებ?საგან.

რა თქმა უნდა, თუ ეს ნაბ?ჯ? განხორც?ელდა, ?გ? სერ?ოზულად შეამსუბუქებს როგორც მეწარმეებ?ს, ასევე მოქალაქეებ?ს საგადასახადო ტვ?რთს და წაახალ?სებს მათ ეკონომ?კურ აქტ?ვობას.

საერთოდ კ?, რაც არ უნდა მძ?მე ?ყოს ჩვენ? მდგომარეობა, სულ?თ არ უნდა დავეცეთ და სასოწარკვეთ?ლებაშ? არ უნდა ჩავვარდეთ, რადგან ცალკეულ პ?როვნებებსაც და ერსაც განსაცდელ? ან რწმენაშ? განსამტკ?ცებლად ეძლევა, ან მცდარ? გზ?დან მოქცევ?სათვ?ს.

ჩვენს თავს მოწევნულ? განსაცდელ? უმეტეს შემთხვევაშ? სწორედ მეორე მ?ზეზ?თ ?ყო ხოლმე განპ?რობებულ?. ეს დღესაც ასეა. ბუნებრ?ვ?ა, პრობლემებ?დან თავ?ს დაღწევ?ს საშუალებაც ჩვენს ხელთაა. როგორც ზემოთ აღვნ?შნეთ, ყველას თავ?ს? წ?ლ? პასუხ?სმგებლობა აკ?სრ?ა, ამ?ტომაც ყველამ თავ?ს? წ?ლ? შეცდომებ?სა უნდა გამოასწოროს.

მოყვას?ს მ?მართ ჩვენ? სამართლ?ან? მ?დგომა ასეთ? უნდა ?ყოს: `ყველაფერშ?, როგორც გსურთ, რომ მოგექცნენ ადამ?ანებ?, თქვენც ?სევე მოექეც?თ მათ~ (მათე 7.12).

რა მოკლე განმარტებაა, მაგრამ როგორ? მრავლ?სმომცველ?! ეს ს?ტყვებ? ყოველთვ?ს გახსოვდეთ და ცხოვრებ?ს წესად გქონდეთ. უნდა ვეცადოთ ?მასაც, რომ არ ვ?ყოთ გულგრ?ლნ? სხვათა მ?მართ გამოჩენ?ლ? უსამართლობ?სადმ? და დავ?ცვათ ტყუ?ლუბრალოდ დაჩაგრულ? ადამ?ან?.

რაც შეეხება მტერთან მ?მართებაშ? ჩვენს დამოკ?დებულებას, აქ განვ?თარებ?ს ოთხ? საფეხურ? არსებობს: პ?რველ? - შეურაცხმყოფელს შენც სათანადო პასუხს სცემ (რაც ძველაღთქმ?სეულ? ანგარ?შსწორებაა, - `კბ?ლ? კბ?ლ?სა წ?ლ~ და ახალ? აღთქმ?სთვ?ს მ?უღებელ?ა); მეორე - მოყენებულ? გულ?სტკ?ვ?ლ?სათვ?ს სამაგ?ეროს არ მ?აგებ, მაგრამ შ?ნაგანად მრ?სხანებ; მესამე - დამც?რებას უდრტვ?ნველად ?ტან; მეოთხე - შენს მ?მართ ჩადენ?ლ უსამართლობას აღ?ქვამ, როგორც შენს სხვა ცოდვათა გამოსასყ?დს, მადლ?ერ? ხარ უფლ?სა და შ?ნაგანად ხარობ. დაფ?ქრდ? რომელ საფეხურზე დგახარ და მ?ხვდებ? როგორ? ქრ?სტ?ან? ხარ. `შე?ყვარე მტერ? შენ?~ - გვასწავლ?ს მაცხოვარ?. ხოლო ვ?სთვ?საც ეს ს?ტყვებ? გაუგებარ? და მ?უღებელ?ა, მათ პავლე მოც?ქულ? ასე არ?გებს: `?ლოცე შენ? მტრებ?სთვ?ს და ნუ სწყევლ? მათ~. ამ?თ თქვენ მოგ?ზგ?ზე ნაკვერჩხლებს აგროვებთ მ?ს თავზე. ღმერთ? სამართლ?ან?ა და ყველას დამსახურებ?სამებრ მ?აგებს. ჩვენ? შეურაცხმყოფელ?ც (და საერთოდ ნებ?სმ?ერ? ბოროტმოქმედ?) დაუსჯელ? არ დარჩება, ოღონდ ამას ჩვენს ნაცვლად უფალ? გააკეთებს; `ჩემ?ა შურ?სგება~ - ბრძანებს ?გ?.

ემსგავსეთ ფუტკარს, - გვასწავლ?ს პა?ს? ათონელ?, - რომელ?ც მხოლოდ ყვავ?ლებს ხედავს და აგროვებს ს?ტკბოს თაფლ?სთვ?ს და არა ბუზს, რომელ?ც ნაგავს და ათასგვარ ს?ბ?ნძურეს ეძებს და ?მ?თ ?კვებება.

დ?ახ, სამართლ?ს ქმნა და ს?მართლ?ს მსახურება აუც?ლებელ? პ?რობაა ყოველ? ქრ?სტ?ან?სთვ?ს. ღმერთ? ს?მართლ?თ მცხოვრებთ მადლ?თ მოსავს, ცრუთ და თვალთმაქცთ კ? - განეშორება. თუმცა ?სეც ხდება, რომ ს?ცრუ?ს გზ?თ მავალნ? ზოგჯერ წარმატებულნ? ჩანან; მაგრამ არ დაბრკოლდეთ, ეს დროებ?თ?ა; ს?მართლე ბოლოს მა?ნც, აუც?ლებლად, ?ზე?მებს და ყველას თავ?ს ადგ?ლს მ?უჩენს. ?ცოდეთ ?ს?ც, რომ შე?ძლება კეთ?ლდღეობა უბედურებაზე საშ?შ? ?ყოს და პ?რ?ქ?თ, უბედურებამ შე?ძლება კეთ?ლდღეობაზე მეტ? ს?კეთე მოუტანოს კაცს. ოცწლ?ან? გარდამავალ? პერ?ოდ?თ დაღლ?ლ?, გაწამებულ? და გაღატაკებულ? ჩვენ? მოსახლეობა ხშ?რად ჩ?ვ?ს: ნეტავ არ დავბადებულ?ყავ, როდემდე უნდა ვეწამო? სად არ?ს სამართალ?? სულ მე რატომ უნდა ვ?ტანჯო?. . , რაც უმძ?მეს? ცოდვ?ს, - მც?რედმორწმუნეობ?ს გამოვლ?ნებაა და არასწორ? ცხოვრებ?სა და აზროვნებ?ს შედეგ?ა.

უფალ? ხომ ?მაზე მძ?მე ჯვარს არ მოგვცემს, რ?ს? ტარებაც არ ძალგვ?ძს. ამასთან, მოვლენებს სულ?ერ? თვალ?თ უნდა შევხედოთ. განა ნებ?სმ?ერ დროშ? ნებ?სმ?ერ? აღმსარებლობ?ს პ?როვნებამ არ ?ცოდა და არ ?ც?ს, რომ ყოველ?ვე წარმავალ?ა: ახალგაზრდობაც და ს?ლამაზეც, ჯანმრთელობაც და ავადმყოფობაც, ს?მდ?დრეც და ს?ღარ?ბეც, პატ?ვ?ც, თანამდებობაც და თვ?თ ს?ცოცხლეც?.

ასე რომ, ნუ დარდობ და შფოთავ ?მ?სთვ?ს, რაც დღეს არ?ს და ხვალ აღარ ?ქნება.

თუ გსურს ნამდვ?ლ? კეთ?ლდღეობა მო?პოვო (და თანაც მარად?ულად), სასუფეველ? ღმრთ?სა უნდა ეძ?ო, - ანუ უფლ?ს მცნებებ?თ ცხოვრებას უნდა ესწრაფვო, რადგან `სასუფეველ? ღმრთ?სა? არა არ?ს საჭმელ? და სასმელ?, არამედ ს?მართლე და მშვ?დობა და ს?ხარულ? სულ?თა წმ?დ?თა~ (რომ. 14,17), - ა?, ეს უნდა დავ?მახსოვროთ.

ჩემო საყვარელო შვ?ლებო, ძენო და ასულნო ღვთ?სმშობლ?ს წ?ლხვედრ? ღვთ?ვკურთხეულ? ?ვერ??სა: კახელნო და აფხაზნო, აჭარელნო და თუშნო, ლაზნო და ხევსურნო,ჰერნო და სვანნო, ოსნო და მთ?ელნო, მეგრელნო, გურულნო, სამაჩაბლოსა და სამცხე-ჯავახეთ?ს მკვ?დრნო, ყოველნო ჩვენნო თანამემამულენო, მაშ, შე?ყვარეთ ს?მართლე და მშვ?დობა, გან?ძარცვეთ ცოდვ?ს სამოსელ? და ემსახურეთ ჭეშმარ?ტებას, რომ `ს?მართლე ?გ? სჯულ?სა? აღესრულოს~ თქვენს შორ?ს (რომ. 8,4).

ჯოჯოხეთ?ს დამსხვრეულ ბჭეთა ზედა ამაღლებულ? და არამ?წ?ერ? ნათლ?თ მოს?ლ?, მკვდრეთ?თ აღმდგარ? მაცხოვარ? გვ?ხმობს, რათა მ?ს? მადლ?თ განმართლებულნ?, ვ?თარცა ფ?ნ?კნ?, აღვყვავდეთ და ვ?თარცა ნაძვ? ლ?ბან?სა განვმრავლდეთ.

ქრ?სტე აღდგა!

ჭეშმარ?ტად აღდგა!

ს?ყვარულ?თ თქვენთვ?ს მლოცველ?

?ლ?ა II
სრულ?ად საქართველოს კათოლ?კოს-პატრ?არქ?


« უკან
ელ. ფოსტა